„Obach spojrzał nań z ukosa
—Co to takiego Socjalizm
Powróciwszy do domu Vincent wziął ze stołu tom Renana i otworzył go na zaznaczonej stronie
„Aby czynić dobro na tym świecie — czytał — człowiek musi umrzeć dla samego siebie. Człowiek nie po to jedynie żyje na ziemi, aby być szczęśliwym, nie po to, aby być po prostu uczciwym, ale po to, aby zrealizować dzieło wielkie dla całej ludzkości, aby osiągnąć szlachectwo ducha i wznieść się nad pospolitość, w której wegetują niemal wszystkie jednostki."
Na tydzień przed Bożym Narodzeniem Loyerowie ustawili w oknie frontowym małą, przystrojoną choinkę. Dwa wieczory później, znalazłszy się znów przed ich domem, Vincent dostrzegł światła w oknach, zobaczył sąsiadów wchodzących do środka, dosłyszał wesołe glosy i śmiech; Loyerowie urządzali przyjęcie z okazji świąt. Vincent pobiegł z powrotem na Kensington New Road, ogolił się prędko, włożył świeżą koszulę i krawat i pogalopował po raz drugi do Clapham. Musiał odczekać kilka minut przed schodami, aby zaczerpnąć tchu.
Było Boże Narodzenie, czas przebaczenia i pojednania. Wszedł po schodach na górę, zastukał do drzwi kołatką. W hallu usłyszał znajome kroki, znany mu dobrze glos zawołał coś do gości w salonie, potem drzwi otwarły się. Światło lampy padło mu na twarz. Przed nim stała Urszula w zielonej sukni polskiego kroju, bez rękawów, przybranej dużymi kokardami i masą koronek. Nigdy nic widział jej tak pięknej.“(5)