„2. Jądro komórkowe
W toku ewolucji przyszła konieczność życia w warunkach tlenowych, które uważa się za istotny moment w pojawieniu się jądra komórkowego (łac. nucleus, gr. caryon) i stąd nazwa eukarioty, dla określenia tak żyjących organizmów. Jądro zawiera większość komórkowego DNA i oddzielone jest błoną od cytoplazmy, gdzie przebiegają główne procesy metaboliczne — dzięki różnym organellom. Najważniejsze z nich są tzw. mitochondria, przypominające wolno żyjące prokariota, czyli bakterie. Przypuszcza się, że komórki eukariotów mogły przetrwać w warunkach tlenowych przez symbiotyczne zaakceptowanie w swojej plazmie początkowo tlenowych bakterii. Współcześnie znane są ameby, które nie mając mitochondriów, żyją w symbiozie z bakteriami tlenowymi.
Wreszcie, u eukariotów pojawiają się nowe struktury
i błony wewnątrzkomórkowe. Jednak ewolucja nie poszła głównie w kierunku coraz większej specjalizacji struktur wewnątrzkomórkowych — co obserwujemy u tzw. protozoa („pierwsze zwierzęta") — lecz w kierunku podziału pracy zewnętrznej różnych typów komórek w jednym organizmie wielokomórkowym.
Komórka ludzka zawiera tysiąc razy więcej DNA niż bakteria, ale tylko 1% tego kwasu w sposób specyficzny uczestniczy w syntezie białek. Część służy jako materiał budulcowy (strukturalny), części przypisuje się nawet rolę pasożytniczą (materiał przenoszony wraz z tą częścią, która okazała się pożyteczna w ewolucji komórkowej), reszta wreszcie, ma odgrywać istotną rolę regulacyjną w ekspresji genetycznej. Tę ostatnią funkcję DNA pełnią wspólnie z histonami i innymi specyficznymi dla eukariotów białkami. Błona jądrowa odgrywa istotną rolę w transkrypcji sekwencji DNA na RNA oraz translacji tej ostatniej na syntezę specyficznych białek.“(4)